Operatie en therapie redden beschadigde hand timmerman

 

Timmerman Arie van Putten (63) vreesde zijn hand kwijt te raken bij een ongeluk 

HPCD jun2016 (3)

v.l.n.r.: ergotherapeut Mariëtte Stroo, Ronnie van Putten en Arie van Putten

Wat gebeurde er?

‘Ik was latten aan het zagen, eentje schoot er weg en de cirkel- zaag greep mijn hand. Mijn duim ging in de lengte doormidden en al mijn vingers waren door, het vel hield de zaak nog bij elkaar. De pezen waren stuk net als veel zenuwen en bloedvaten. Van mijn pink is het topje geamputeerd.’ Echtgenote Ronnie hoorde dat het mis was. ‘De dame bij 112 zei dat we het moesten laten bloeden, er was geen slagader geraakt. Arie moest zijn hand boven zijn oor houden en ik moest zorgen dat hij niet zou vallen.’

Was u erg geschrokken?

‘Ik heb 45 jaar in een timmerwerkplaats gewerkt, dan maak je vaker iets mee. Dit was pech voor mij. Plastisch chirurg van het ASZ dr. Ronald de Vreeze is acht uur bezig geweest. Hij had gezegd dat ik niet moest schrikken als mijn vingers eraf zouden gaan, dus die honderd hechtingen vielen mee.’

Wanneer begon de therapie?

‘Een half uur na mijn ontslag uit het ziekenhuis was ik hier. Twee keer per week, sinds vorige week één keer.’ Therapeut Thieu Berkhout vroeg wat ik wilde bereiken. Ik wilde weer klusjes doen en dat kan ik nu na drie maanden al.’ Ergotherapeut Mariëtte Stroo: ‘Wij volgen het Early Active Protocol: de patiënt moet ieder uur oefenen: vingers buigen en strekken, anders verstijven ze. Een thermoplastische spalk beperkt de bewegingsruimte, zodat niets wordt geforceerd. Wij sturen eigenlijk het herstel van het littekenweefsel.’

HPCD jun2016 (2)Ziet u  nog  vooruitgang?

‘Wekelijks, ik heb weer gevoel in mijn duim.’ Omdat die gebroken was, moest die vijf weken rusten. Die achterstand moet Van Putten inhalen. ‘Het is oefenen en nog eens oefenen, maar niets forceren’, benadrukt Stroo. Over negen maanden is de therapie klaar. Van Putten: ‘Ik ben nu een molentje aan het bouwen want ik kan niet stilzitten.’